Zatvori

Dah Rima u Beogradu

Dah Rima u Beogradu

Ko još nije poželeo da otputuje u Italiju, zemlju fantastične istorije i zadivljujuće umetnosti? Ko nije maštao da provede barem sedam dana u Rimu, toj prestonici koja svakom poznavaocu kulture oduzima dah?

Ako spadate u one koji vole duh Italije, predlažemo vam da posetite Italijanski institut za kulturu.

Naime, povodom obeležavanja Dana italijanske savremene umetnosti u Srbiji, u Italijanskom institutu za kulturu u Beogradu otvorena je međunarodna izložba pod nazivom “Homo Interior”.

Beogradskoj publici predstavili su se umetnici Nikola Samori iz Italije, Radenko Milak iz Bosne i Hercegovine i Dragan Zdravković iz Srbije. Kustoskinja izložbe je Ksenija Samardžija.

Na otvaranju su prisustvovali brojni gosti iz diplomatskog i kulturnog života grada, kao i ambasador Republike Italije, Karlo Lo Kašo.

Izložba će trajati do 30. novembra. Ulaz je slobodan.

Ove godine Dani italijanske savremene umetnosti održavaju se po prvi put širom sveta, u organizaciji Asocijacije italijanskih muzeja savremene umetnosti (AMACI) i Ministarstva kulture Italije (MIBACT) u cilju promocije novijeg italijanskog umetničkog nasleđa.

U samoj Italiji manifestacija se uspešno održava već 14 godina.

S leva na desno: Dragan Zdravković, Nikola Samori, Zdravko Rilak 

Nikola Samori (Nicola Samori), u svojim slikama i skulpturama polazi od italijanskog slikarskog nasleđa. Proces započinje građenjem, stvaranjem ličnosti koju naknadnim intervencijama dovodi do destabilizacije.

Radenko Milak, u svojim svedočenjima i hronologijama, zadržava monohromatsku perspektivu događaja. Crno-belim radovima, arhivira dešavanja i situacije.

Iz pozicija različitih sagledavanja od introvertnog ka ekstrovertnom, u među-prostoru između Samorija i Milaka, nalazi se tematika Dragana Zdravkovića. Nakon izložbi “Stanje hibernacije” (MSU) i “Enklavija” (Venecijansko bijenale, 2017), Zdravković nastavlja u čistom slikarskom maniru da gradi prostorne senzacije – ovoga puta uvodi triptih, kao oltarski narativ u koji učitava mistične predele. Iako bez ljudi, prostori ne deluju napušteno.

Stvaraju utisak privremenog staništa – mesta zapitanosti, razrešenja, mesta na kojima se traže odgovori, u kome se miruje i povremeno nalazi utočište.

(FOTO: Antonio Ahel) 

PROČITAJ I OVO

SLIČNI ČLANCI

Da li poznajete nekoga ko ne voli italijansku kuhinju? Teško, zar ne? Ako postavite suprotno pitanj

Ostavi komentar